stazis

ia pogruzil tebia v stazis, podaril tebe saspens mozhesh' zvat' menia khichkok, etu stsenu zapustit shchelchok moikh pal'tsev, ty dolzhen uslyshat' shchelchok, i ni kapli podskazok, vam vsem podavai svetotfor, zvuk signala, final'nyi otschet, no kogda u vas net manualov, to vas net i samikh - vy lezhite nichkom, i ne vidno litso uzh, chto minutu nazad bylo slozhnym kak slog dostoevskogo, 20 tyshch dereviannykh ushei sobralis' i ia b'iu molotkom po stameske, tam, po statistike pochti vse puli naskvoz', v ikh mozgakh chto-to vriad li zastrianet, odnako venchaet liubuiu zateiu konets, tak chto ia tam uliagus' kostiami, pust' ne dostuchus', pust' menia ne poimut, ved' proslyt' neuslyshannym - norma, i ia ne kichus' tem chto kem-to ne poniat, khot' oglianut'sia i tut takikh prorva, zashchitnyi priem molodykh durachkov, chto talant pereputali s navykom, ved' ty lish' pripodnial svoiu grivu s togo zhe der'ma na mig - ne zabyvai eto, ne zabyvai eto, dlia menia muzyka vsegda budet chem-to bol'shim, chem liudi, ved' ona dostoinei liubogo iz nas, khot' poroi i zhestoka, poroi ona gubit, vse, chego kasaetsia, s nei ne tak prosto naiti obshchii iazyk, no ia smog, eto gift ili curse, - i to i to i ia vse eshche beregu bednyi rostok, ot gnilykh personazhei, somnitel'nykh trop i ia chasto sloniaius' krugami, lish' by opiat' ne zaiti v te polia, ne bezhat' cherez nikh, ne popast' v te kapkany, ia malo spliu, tak stiraiutsia dni, ia tak trepetno beregu pamiat', ia vybil vse zerkala zadnego vida v svoem avto, zhmu na pedal' i khm, ona odna zdes', ia chut' ne perestal zamechat' temno siniuiu kliaksu, chto vylita v bukvy vo vsiu moiu grud', no sobrav sebia snova, prodolzhil pytat'sia, khoumboi, ved' moi praim - eto lozh', eskapizm - eto lozh' izhe s nimi - vse lozh', ia zhenat na igre, ia vser'ez, da, ia tochno vser'ez, tut vsegda idet dozhd', no mne ne nuzhen zont, s menia samogo l'et kak sentiabr'skim dnem. s menia samogo l'et kak sentiabr'skim dnem.