wyblakle mysli

, mam mysli biale jak ja, mysli wyblakle, jak mgla, wyblakle jak biala flaga, ktora niose, jak kropla wody w mleku, albo przezroczysty proszek, tak, to bylo noca, on mial torszyny z bazaru, a ona plastikowe perly od bulgarow, fakt, mial dobre oko, kamieniem, co z trotuaru wypadl, rzucil go z wislanych bulwarow, to wtedy otoz witek mokotow, rozpoczal od przyjecia tym kamieniem w leb pasmo klopotow, witek koszule mial jak pan, jak dzis pamietam, polysk z epoki gierka, wlasciwie nie wymieta, padl, a maly gnom, brzydki kazek szybko mu zdjal koszule ta, i przetanczyl z lidka parkiety wszystkich melin mu nieobce byly, poroznil sie, wyjechal z dyni i usunal tryby, jak w morde strzelil bylo to w '90, mialem 13 lat, pod trzynastka mieszkal chrobry, okna mial od poludnia, no i ten plakat wyblakly do polowy, reszte zaslaniala szafa, mam mysli wyblakle, mysli wyblakle, mam mysli biale jak ja, mysli wyblakle, jak mgla, wyblakle jak biala flaga, ktora niose, jak kropla wody w mleku, albo przezroczysty proszek, tak, tam bylo jasno, dwa lata starsza ode mnie, byla sasiadka, widywalem ja codziennie, miala ten wzrok warty milion dolarow, i to cos - smutny spokoj, i nie mielismy na nia czarow, czarny to byl ten cios, co wylapal witek, starszy dwadziescia lat, kamien przyjal wprost na klipe, widzialem go, podbiegl on, kat brzydki kazek, minelo tyle lat, ja pamietam wciaz obrazek, kop na lico prolongowal w witku przerwe, a lidkowy lisc ugruntowal w niej dyskrecje, noc byla sroga, zabral ja jak jaskiniowiec, z koszula z rembertowa i calym witkowym zdrowiem, pamietam z chrobrym jaralismy siuwaks w oknie, i przycielismy ja jak tak w strugach deszczu moknie, deszczu strugi wtedy jeszcze nie poznalem, ten plakat u chrobrego do polowy byl z van dammem, mam mysli wyblakle, mysli wyblakle, mam mysli biale jak ja, mysli wyblakle, jak mgla, wyblakle jak biala flaga, ktora niose, jak kropla wody w mleku, albo przezroczysty proszek, tak, tam bylo zimno, witek nie placil juz za nic, kolejny miesiac wode w ryj lal z kolezkami, opary stearyny, skaczace cienie, a kazek od sprezyny pocharatal przyrodzenie, do dzis nikt nie wie, dlaczego akurat z nimi, mogla kazdego miec, a pili, bili i gwalcili, przy roztopach nadeszla zmiana pokolen, wjazd z kopa, bo chlopak nasz stracil rower, na tym rowerze wozil pornosy na skre, z bratem nimi handlowal, do forsy wciaz ma leb, jak wjechalismy, lezala na wersalce, bez majtek, ze stanikiem, gin z tonikiem miala w szklance, gin z butelki nie spelnil lidkowych marzen, zabrala z nimi ja zbiorowa smierc w autokarze, u chrobrego bylem, jest wciaz w uderzeniu, wyblakly jean-claude przypomnial mi o tym zdarzeniu