opstand

op 't toneel, in een wervelwind van licht, ik smelt, kopie van de zon, schijnt me recht in 't gezicht, en elk decor verandert, elk gordijn schuift dicht, en elke plank kraakt harder, nu 't dichterbij me ligt, in m'n hoofd, in m'n hand, in m'n stad en in mijn land, broeit een opstand van 't hart, en 't verstand, in m'n hoofd, in m'n hand, in de kern en aan de rand, broeit een opstand van 't hart, en 't verstand, ben ik bekend, of een vreemdeling misschien?, ik beef als ik besef, dat ik iets moet laten zien, en stemmen zwijgen nu, lawaai verstomt, en al mijn woorden worden zwaarder, nu 't dichterbij me komt, in m'n hoofd, in m'n hand, in m'n stad en in mijn land, broeit een opstand van 't hart, en 't verstand, in m'n hoofd, in mijn hand, in de kern en aan de rand, broeit een opstand van 't hart, en 't verstand, (geen lucht, geen zicht, geen vraag, geen plicht, geen stem die fluistert in je oor), (geen zorg, geen zoen, geen woord, geen doen, geen klap die je in de verte hoort), luister met me naar de wind, wees wakker als 't straks begint, in m'n hoofd, in m'n hand, in m'n stad en in mijn land, broeit een opstand van 't hart, en 't verstand, in m'n hoofd, in mijn hand, in de kern en aan de rand, broeit een opstand van 't hart, en 't verstand