พระคุณอันน่าอัศจรรย์

Amazing grace! (how sweet the sound!) That saved a wretch like me! I once was lost, but now am found, Was blind, but now I see. ’Twas grace that taught my heart to fear, And grace my fears relieved; How precious did that grace appear The hour I first believed! Through many dangers, toils, and snares, I have already come; ’Tis grace has brought me safe thus far, And grace will lead me home. The Lord has promised good to me, His word my hope secures; He will my shield and portion be As long as life endures. Yes, when this flesh and heart shall fail, And mortal life shall cease, I shall possess, within the veil, A life of joy and peace. The earth shall soon dissolve like snow, The sun forbear to shine; But God, who called me here below, Will be for ever mine.

พระคุณอันน่าอัศจรรย์ เสียงนั้นช่างหวานนัก ซึ่งช่วยคนทุกข์ยากอย่างข้าพเจ้าให้รอด ครั้งหนึ่งข้าหลงทาง แต่บัดนี้ถูกพบแล้ว เคยมืดบอด แต่บัดนี้มองเห็น พระคุณสอนใจข้าให้ยำเกรง และพระคุณผ่อนคลายความกลัวของข้า พระคุณนั้นช่างล้ำค่าเหลือเกิน ในชั่วโมงแรกที่ข้าเชื่อ ผ่านภยันตราย ความเหน็ดเหนื่อย และบ่วงมากมาย ข้าได้เดินทางมาแล้ว พระคุณนำข้ามาถึงตรงนี้อย่างปลอดภัย และพระคุณจะนำข้ากลับบ้าน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสัญญาความดีแก่ข้า พระดำรัสค้ำจุนความหวังของข้า พระองค์จะทรงเป็นโล่และส่วนที่ข้าได้รับ ตราบที่ชีวิตยังดำรง เมื่อเนื้อหนังและหัวใจนี้สิ้นกำลัง และชีวิตที่ต้องตายสิ้นสุดลง ข้าจะได้ครอบครอง ณ อีกฟากม่าน ชีวิตแห่งความยินดีและสันติ โลกจะละลายเหมือนหิมะในไม่ช้า ดวงอาทิตย์จะหยุดส่องแสง แต่พระเจ้าผู้ทรงเรียกข้า ณ โลกเบื้องล่างนี้ จะทรงเป็นของข้าตลอดกาล