Om de oude tijd

Should auld acquaintance be forgot, And never brought to min’? Should auld acquaintance be forgot, And days o’ lang syne? For auld lang syne, my dear, For auld lang syne, We’ll tak a cup o’ kindness yet, For auld lang syne. We twa hae run about the braes, And pu’d the gowans fine, But we’ve wander’d mony a weary foot Sin auld lang syne. We twa hae paidl’t i’ the burn, From mornin sun till dine; But seas between us braid hae roar’d Sin auld lang syne. And here’s a hand, my trusty fiere, And gie’s a hand o’ thine; And we’ll tak a right guid willie-waught, For auld lang syne. And surely ye’ll be your pint-stowp, And surely I’ll be mine; And we’ll tak a cup o’ kindness yet For auld lang syne.

Moeten oude vrienden vergeten worden en nooit meer worden herdacht? Moeten oude vrienden vergeten worden en de dagen van lang geleden? Om de dagen van lang geleden, mijn vriend, om de dagen van lang geleden, drinken we nog een beker vriendschap, om de dagen van lang geleden. Wij twee renden over de hellingen en plukten mooie madeliefjes; maar vele vermoeiende wegen liepen we sinds die dagen van lang geleden. Wij twee waadden door de beek, van de ochtendzon tot het middaguur; maar brede zeeën bulderden tussen ons sinds die dagen van lang geleden. Hier is mijn hand, mijn trouwe makker, en geef mij de jouwe; we nemen een flinke, hartelijke teug op de dagen van lang geleden. Jij betaalt vast je eigen kroes, en ik betaal de mijne; we drinken nog een beker vriendschap op de dagen van lang geleden.