แด่วันเก่าก่อน

Should auld acquaintance be forgot, And never brought to min’? Should auld acquaintance be forgot, And days o’ lang syne? For auld lang syne, my dear, For auld lang syne, We’ll tak a cup o’ kindness yet, For auld lang syne. We twa hae run about the braes, And pu’d the gowans fine, But we’ve wander’d mony a weary foot Sin auld lang syne. We twa hae paidl’t i’ the burn, From mornin sun till dine; But seas between us braid hae roar’d Sin auld lang syne. And here’s a hand, my trusty fiere, And gie’s a hand o’ thine; And we’ll tak a right guid willie-waught, For auld lang syne. And surely ye’ll be your pint-stowp, And surely I’ll be mine; And we’ll tak a cup o’ kindness yet For auld lang syne.

ควรหรือที่จะลืมมิตรเก่า และไม่หวนระลึกถึงอีกเลย ควรหรือที่จะลืมมิตรเก่า และวันเวลาอันนานมาแล้ว แด่วันเวลาอันนานมาแล้ว เพื่อนรัก แด่วันเวลาอันนานมาแล้ว เรายังจะยกถ้วยแห่งไมตรี แด่วันเวลาอันนานมาแล้ว เราสองวิ่งเล่นบนเนินเขา และเด็ดดอกเดซีแสนงาม แต่เราเดินทางเหนื่อยล้ามาไกลนัก นับแต่วันเวลาเก่าก่อน เราสองลุยน้ำในลำธาร ตั้งแต่แดดยามเช้าจนเที่ยงวัน แต่ทะเลกว้างคำรามกั้นเราสอง นับแต่วันเวลาเก่าก่อน นี่คือมือของฉัน สหายผู้ซื่อตรง และจงยื่นมือของเธอมา เราจะดื่มอึกใหญ่ด้วยความจริงใจ แด่วันเวลาอันนานมาแล้ว เธอคงจ่ายค่าถ้วยของเธอ และฉันจะจ่ายค่าถ้วยของฉัน เรายังจะยกถ้วยแห่งไมตรี แด่วันเวลาอันนานมาแล้ว