Eski Günlerin Hatırına

Should auld acquaintance be forgot, And never brought to min’? Should auld acquaintance be forgot, And days o’ lang syne? For auld lang syne, my dear, For auld lang syne, We’ll tak a cup o’ kindness yet, For auld lang syne. We twa hae run about the braes, And pu’d the gowans fine, But we’ve wander’d mony a weary foot Sin auld lang syne. We twa hae paidl’t i’ the burn, From mornin sun till dine; But seas between us braid hae roar’d Sin auld lang syne. And here’s a hand, my trusty fiere, And gie’s a hand o’ thine; And we’ll tak a right guid willie-waught, For auld lang syne. And surely ye’ll be your pint-stowp, And surely I’ll be mine; And we’ll tak a cup o’ kindness yet For auld lang syne.

Eski dostluklar unutulsun mu, bir daha hiç anılmasın mı? Eski dostluklar unutulsun mu, ve çok eskide kalan günler? Çok eskide kalan günler için, dostum, çok eskide kalan günler için, bir dostluk kadehi daha içelim, çok eskide kalan günler için. İkimiz yamaçlarda koşar, güzel papatyalar toplardık; ama nice yorucu yollar yürüdük o eski günlerden beri. İkimiz derede suya girerdik, sabah güneşinden öğleye kadar; ama geniş denizler aramızda kükredi o eski günlerden beri. İşte elim, güvenilir yoldaşım, sen de elini bana ver; içten, kocaman bir yudum alalım çok eskide kalan günler için. Sen elbette kendi kupanı ödersin, ben de kendiminkini; bir dostluk kadehi daha içelim çok eskide kalan günler için.