Mary’s kleine lam

Mary had a little lamb, Its fleece was white as snow, And everywhere that Mary went The lamb was sure to go. He followed her to school one day, That was against the rule; It made the children laugh and play, To see a lamb at school. And so the teacher turned him out, But still he lingered near, And waited patiently about, Till Mary did appear. And then he ran to her, and laid His head upon her arm, As if he said, “I’m not afraid, You’ll keep me from all harm.” “What makes the lamb love Mary so?” The eager children cry; “Oh, Mary loves the lamb, you know,” The teacher did reply. “And you each gentle animal In confidence may bind, And make them follow at your call, If you are always kind.”

Mary had een klein lam, zijn vacht was wit als sneeuw, en overal waar Mary kwam, ging het lam beslist mee. Eens volgde het haar naar school, dat was tegen de regels; de kinderen moesten lachen en spelen toen ze een lam op school zagen. Dus stuurde de meester het naar buiten, maar het bleef in de buurt en wachtte er geduldig, tot Mary weer verscheen. Toen rende het naar haar en legde zijn hoofd op haar arm, alsof het zei: „Ik ben niet bang, jij beschermt mij tegen alle kwaad.” „Waarom houdt het lam zoveel van Mary?”, riepen de nieuwsgierige kinderen. „Omdat Mary van het lam houdt, weet je”, antwoordde de meester. „Ook jullie kunnen elk zachtmoedig dier door vertrouwen aan je binden en het op je roep laten volgen, als je altijd vriendelijk bent.”