Małe jagnię Mary

Mary had a little lamb, Its fleece was white as snow, And everywhere that Mary went The lamb was sure to go. He followed her to school one day, That was against the rule; It made the children laugh and play, To see a lamb at school. And so the teacher turned him out, But still he lingered near, And waited patiently about, Till Mary did appear. And then he ran to her, and laid His head upon her arm, As if he said, “I’m not afraid, You’ll keep me from all harm.” “What makes the lamb love Mary so?” The eager children cry; “Oh, Mary loves the lamb, you know,” The teacher did reply. “And you each gentle animal In confidence may bind, And make them follow at your call, If you are always kind.”

Mary miała małe jagnię, jego wełna była biała jak śnieg, i dokądkolwiek Mary szła, jagnię na pewno szło za nią. Pewnego dnia poszło z nią do szkoły, co było wbrew zasadom; dzieci śmiały się i bawiły, widząc jagnię w szkole. Więc nauczyciel wyprowadził je na zewnątrz, lecz ono wciąż zostało w pobliżu i czekało cierpliwie, aż ukazała się Mary. Wtedy podbiegło do niej i położyło głowę na jej ramieniu, jakby mówiło: „Nie boję się, ty ochronisz mnie przed wszelką krzywdą”. „Dlaczego jagnię tak kocha Mary?” — wołały zaciekawione dzieci. „Bo Mary kocha jagnię, wiecie” — odpowiedział nauczyciel. „I wy możecie każde łagodne zwierzę przywiązać do siebie zaufaniem i sprawić, że pójdzie na wasze wołanie, jeśli zawsze będziecie dobrzy”.