ลูกแกะตัวน้อยของแมรี

Mary had a little lamb, Its fleece was white as snow, And everywhere that Mary went The lamb was sure to go. He followed her to school one day, That was against the rule; It made the children laugh and play, To see a lamb at school. And so the teacher turned him out, But still he lingered near, And waited patiently about, Till Mary did appear. And then he ran to her, and laid His head upon her arm, As if he said, “I’m not afraid, You’ll keep me from all harm.” “What makes the lamb love Mary so?” The eager children cry; “Oh, Mary loves the lamb, you know,” The teacher did reply. “And you each gentle animal In confidence may bind, And make them follow at your call, If you are always kind.”

แมรีมีลูกแกะตัวน้อย ขนของมันขาวเหมือนหิมะ และไม่ว่าแมรีจะไปที่ใด ลูกแกะก็จะตามไปแน่นอน วันหนึ่งมันตามเธอไปโรงเรียน ซึ่งเป็นการผิดกฎ ทำให้เด็ก ๆ หัวเราะและเล่นสนุก ที่ได้เห็นลูกแกะในโรงเรียน ครูจึงพามันออกไปข้างนอก แต่มันยังคงอยู่ใกล้ ๆ และเฝ้ารออย่างอดทน จนแมรีปรากฏตัว แล้วมันก็วิ่งไปหาเธอและวาง หัวของมันบนแขนเธอ ราวกับจะบอกว่า “ฉันไม่กลัว เธอจะปกป้องฉันจากอันตรายทั้งปวง” “ทำไมลูกแกะจึงรักแมรีมากเช่นนั้น” เด็ก ๆ ที่อยากรู้ร้องถาม “ก็เพราะแมรีรักลูกแกะไง” ครูตอบกลับมา “พวกเธอก็ผูกพันกับสัตว์อ่อนโยนทุกตัว ด้วยความไว้ใจได้เช่นกัน และทำให้มันตามมาเมื่อเรียก หากพวกเธอเมตตาอยู่เสมอ”